Hakkımda

Fotoğrafım
izmir, karşıyaka, Turkey
Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.Hayat kısadır.Öyleyse hayatınızı sevin.Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın ve; konuşmadan önce dinleyin, yazmadan önce düşünün, harcamadan önce kazanın, dua etmeden önce bağışlayın, incitmeden önce hissedin, nefret etmeden önce sevin, vazgeçmeden önce çabalayın, ölmeden önce yaşayın. Hayat budur.Onu hissedin,onu yaşayın ve ondan hoşnut olun.

12 Ağustos 2012 Pazar

kocam varkene:))yazdaan kalma bir gündeee


ben tatil sezonunu çoktan bitirdiğim için başlık çok uygun oldu.
büütn aile yaptık bu sene tatili...
tatil yaparken ,geldikten sonra, eşimin gidiş hikayesine odaklandığımdan keyfine varamadım ordaki zamanın...eşimin peşi sıra dolandım, o nereye gitse ben peşindeydim koca bir ay...
allahım sonunnda gitti ve ben yine fotoğraflarla kaldım
alıştımmı sizce?
alışılırmı be kuzum ama ekmek parası işte:)rabbim daha kötü ayrılıklar nasip etmesin....bu da benim sınavım....
sınav derken ders çalışmama lazım .......
iyi geceler millet
dip not:eşimin gideceği gün belli olacak diye dokuz kolla sarmışım fotoğrafta horgormeyin :))

10 Ağustos 2012 Cuma

buralardayımm efemmm:))


nerelerdemiyim ;son hızla ,iki çocukla ,kpss ye hazırlanıyorum....içim nasıl kaynıyor anlatamam sınava 40 gün kaldı ve ben artık ders çalışmak dahi istemiyorum sadece deneme çozüyorum...
çocuklarmı?efendim onlar gayet mutlu hallerinden ayıptır söylemesi eşim benim ısrarlarıma dayanamayıp iki çocukla çektiğim rezillikleri dinlemeye kafası kaldırmayıp benim kafama atar gibi alıp gittiği arabamızla birlikte gayeet mutlular....
farkettimde daha az fotoğraf çekiyorum artık onlara daha az nağmeler yazıyorum çünkü onlar büyüyorlar ve kelimenin tam anlamıyla biz üçümüz bir ekibiz  ekip ruhu var bizde ,herşeyime ortak ediyorum onları üzüntüme, sevincime,sırlarıma,temizliğime vs..peki mutlular mı?  ben gerçekten doldurabilecekmiyim babalarının doldurması gereken boşluğu....
hiç  zannetmiyorum ama onlarla hayattan zevk almayı öğrendim ben daha küçükken daha zordu şimdi onların da kendilerine dair hayatları var ,arkadaşları,eğitimleri,kursları.....
giderken arkamdan ağlamıyorlar artık,çabalarımın onlar bile farkında......
daha önce lisedeyken gitar merakım oldugunu ve kulak yetersizliği yüzünden kılıfında öylece oğlumun kursa gidecek olgunluga gelmesıni bekleyen gitarımdan bahsetmiştim
ahanda o yıllar da bu toy veletler ben ve arkadaşlarımın kahramanıydı herkesin voltmanın de bir grup düş şarkısı olurdu...
bugun eskiye gittim hüsranlarımla ....
kocamı çok özledimm zaten üzerine bu şarkıyı da dinledim ...öhöööö(mendil getirmeye gidiyorummm)