Hakkımda

Fotoğrafım
izmir, karşıyaka, Turkey
Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.Hayat kısadır.Öyleyse hayatınızı sevin.Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın ve; konuşmadan önce dinleyin, yazmadan önce düşünün, harcamadan önce kazanın, dua etmeden önce bağışlayın, incitmeden önce hissedin, nefret etmeden önce sevin, vazgeçmeden önce çabalayın, ölmeden önce yaşayın. Hayat budur.Onu hissedin,onu yaşayın ve ondan hoşnut olun.

23 Mayıs 2012 Çarşamba

küçük çocuklu anneler buraya lütfen!


söyliyecek kelime bulamayacak kadar şaşkınım şu anda....
çocuklarımızı büyütürken hangi amaçla büyütürüz,onlardan bir beklentiniz varmıdır sizin?biz üzgün veya yorgun olduğumuzda onların bize saygı gösterip"aa tamam anne senin bugün bana tahamülün yok ben en iyisi odama çekileyim  de gözüne gözükmeyeyim sen düzelince kapıyı tıklat yine yaramazlığa devam ederim"gibi lafla eder mi acaba ( varsa çok gülerim,bravo size)...
coçuk büyütürken kriter nasıl olmalı...
misafir olarak gidilen yada evinize gelen misafirden dolayı mutlu olan çocuğunuzun mutluluk hormonunu fazla salgılamasından dolayı  azmasına!nasıl tepki verirsiniz?bu liste uzayıp gider aslında...
kendimi anlatayım sevgili okurum;ben sakin yapıya sahip biriyim ,titizim ama asla çocuğumu yemek yerken üzerini niye batırdın,parka giderken üzerini kirletme!diye cümleler kurmam kendimi yormam doğrusu sonuçlarını bilir kendimi yaşantımın maratonuna uydururum.mesela çocuklar yemeklerini park öncesi yerler,parka gidilir yada bisklet turuna çıkılır,park sonrası dooğru banyo dişelr fırçalanır,pijamalar giyilir yazın pek vermem genelde sabah içrler ama birer bardak süt içilir ve uyku moduna geçilir.başlar masallar havada uçuşmaya
maraton böyledir, genelde de şaşmaz benim saatler düzenleri bellidir yani.

amaa bugün bir misafir vardı ki çocuklarında benimde beynim sulandı adeta çocuklarımla çok iyi vakit geçiren oğlunu sırf o gün çok mutlu oldu ve üzerini kirletti,arkadaşlarıyla yani benim oğlanlarla oynarken gürültü yaptı diye yediği lokmaları boğazına dizdi annesi çocuğun pata küte girişti  ne olduğunu anlamadık hiçbirimiz! pijamalarını giymiş uyumaya hazırlanan çocuğunu apar topar alıp benim evden en az dört saat sönra ulaşacak olduğu evinin yolunu tuttu sinirli anne...
sizce ben çokmu serbest bırakıyorum çocuklarımı da bu kadın bana ve çocuklarıma tahamül edemeyip hıncını zavallı oğlundan çıkardı  halbuki sabretse çocuklar yarım saate uyurlardı kıyamam kuzuma öyle de masum ki annesi ye demese yemeğini yemiycek,yürü demese yürümücek, o  derece korkuyor annesinden sizce çocuklaımızın bizden o kadar korkması doğrumu yoksa hatalarıyla kendileri yüzleşerek mi öğrenmeliler........
6 yaşındaki oğlumun yüzü kireç gibi oldu adeta düşncelerini sezemiyorum yavrum ilk defa böyle bir manzarayla karşılaştı....benim ki tamam nasıl olsa iyileşir,
peki bu şiddete sürekli mağruz kalan o yavrunun ruhundaki yaraları kim iyileştirecek......

5 yorum:

  1. anne değilim ama çocukların dilinden, ruhundan, her birşeyinden çok iyi anlayan bir hala/teyze olarak tahammülüm yok benim öyle annelere...ya da büyüklere
    şiddet yanlısı değilim fakat yazını okuduktan sonra o anneyi alıp evire çevire dövesim geldi ne yalan söyleyeyim
    o kadar çok ki öyleleri :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. doğru söylüyosun aynur cuğum...
      sence öylemi yapmalıydım ben olayın şoku ile malak gibi kaldım kadının karşısında bu ne sinir yahu alt tarafı kıyafetleri ve ortalık biraz kirlendi ama onlar çok mutluydu ben olayın orasını kontrol etmekle meşguldüm, sabretseydi ben çocuklar uyuduktan sonra temizliğe girişçektim:)

      Sil
  2. aslında sorun bence diğer annenin kendisinde
    içinde neye karşı nasıl bir öfke varsa böyle dışa vurdu demekki
    halbuki çocuk onlar...sadece çocuk
    bırak oynasın, gülsün, döksün...değil mi?
    temizlense ne oluuur temizlenmese ne olur
    çocukluğunu kirlenmemiş üstle başla, put gibi kıpırdamadan oturarak mı geçirecek...çocuk onlar, sadece çocuk

    yok yok döveyim ben bu hatunu tutma beni :)

    YanıtlaSil
  3. aslında herkesin sorunları yokmudur kendince; bence o sorunları çocuğuna yansıtmadan mutlu bir çocukluk sağlıyorsa çocuğuna anne,anlından öperim ben o annelerin...
    kuzu ben iki çocuk büyütüyorum yanlız başıma bunaldığım zamanlarım olmuyormu tabiiki olyor(ev hanımıyım ,işsizim:)) fiske vurmam çocuklarıma nasıl kıyarım onlara
    gel kuzu beraber dövelim derdim ama şiddet yok siddet yok:)

    YanıtlaSil
  4. okurken bile boğazım düğümlendi nefes alamadım :(( ne demeli bilemedim ki anne var anne vaaar herkes kend doğrusuna göre büyütüyor bişey demiyorum da doğurduğun yavruyu sevmek anlamak mutlu etmek değil mi önemli olan,bırak kirleniversin yıkarsın bırak dağılıversin toplarsın bırak koşturuversin ne var yani bu kadar mı zor onun mutluluğuyla mutlu olmak :((

    YanıtlaSil

sevgili ziyaretçi yakışıklı bir imza atın emi