Hakkımda

Fotoğrafım
izmir, karşıyaka, Turkey
Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.Hayat kısadır.Öyleyse hayatınızı sevin.Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın ve; konuşmadan önce dinleyin, yazmadan önce düşünün, harcamadan önce kazanın, dua etmeden önce bağışlayın, incitmeden önce hissedin, nefret etmeden önce sevin, vazgeçmeden önce çabalayın, ölmeden önce yaşayın. Hayat budur.Onu hissedin,onu yaşayın ve ondan hoşnut olun.

29 Mart 2012 Perşembe

şükürler olsun rabbime!

şükretçek ne kadar çok şeyimiz var....
çok şükür karnım doyuyor, başımı sokacak bir evim var ,mutlu bir yuvam harika sağlıklı çocuklarım var....
dünya hırslarına kapılıp sahip olduğumuz şeylere şükretmesini unutabiliyor insan....
genel itibariyle sulu gözlü, duygusal ,iyi niyetli bu yönünden dolayı bir çok insandan zarar gören ama akıllanmayan inadına insanlara iyi niyetle yaklaşan biriyim ben....
minibüste eve geliyorum dolmuşta bir kadın kuçağinda bir bebek hikayesini anlatıyor karşılaştığı eski bir yakınına evliyim diyor eşim asker:(kızım iki yaşında.....yakınlarımın yanında kalmıyorum rahat edemiyorum sığınma evinde kalıyorum orası daha rahat:(eşim firar etti defalarca komutanları affeti kızıma bakçak kimse yok bende çalışmıyorum.....
belki çok duymuşsunuz dur böyle hikayeler ben eğer birebir karşılaştıysam çok önemli bir konudur benim için yardım edebilecek kapıları sonuna kadar zorlarım....ama gece vakti uykuda olması gereken bir bebeğin dolmuş köşelerinde olması beni üzdü alıp evime getirmek istedim bir an oturttum onu evimin bir köşesine ben çalışırım o da çocuklara bakar dedim ,kızım yok ya zaten o da benim kızım olur pembe elbiseler alırım kuzu ya kuzu sevinir dedim....
gidişhat biraz umduğum gibi olmadı ben yine hüsrana uğradım :(
rabbime şükürler olsun ki benim bir vicdanım var ve böyle insanlara gönülden kendim istediğim için yardım etmeye hazırım...şükürler olsun ki es geçemiyorum yakınımda birinin bana ihtiyacı olduğunda ben çırpınıyorum savaşıyorum sınırlarımı zorluyorum neredeyse..
pişmanmıyım ?kesinlikle hayır yaşam felsefem bu benim gönülden vermek karşımdakinin inancı varsa yine o kazanır ama değilse yine onun için üzülürüm kaybettiklerini düşünerek.....
sizlere de gönülden gönlünü açabilecek insanları görmeniz dileğiyle....hayırlı geceler

1 yorum:

  1. Ne güzel yazdın sen, MaşAllah... Bu kadar çok rahatsız, mutlusuz,çocuklarsız, fakır, yalnız, hasta insanlar var ki..Allah çok şükür. Herşey verdi bize.

    YanıtlaSil

sevgili ziyaretçi yakışıklı bir imza atın emi