anlatçak çook şey var çok

miniğim iyikide varsınız iyikide girmişsiniz hayatımıza size baktıkça ağlayasım bazende gülesim geliyor nekadar yüçe birşeymiş annelik ama evliliğin ve anneliğin sorumluluğu bu sene üzerime öyle bir çöktü ki eylülde başladım dimi çalışmaya .....
miniğim anneye kızma seni küçücükken başkalrının kollarına bırakıp çalışmaya çalıştığım için inan gün boyunca sütümün aktığı gözümdeki yaşların bitmediği günler gelince aklıma ama herşey sizin içindi daha şimdi düzene girdi işlerim
vesselam babamızda yurtdışında aradığını bulamayınca beraber yürütmeye başladık bu dükkanı ve gayet iyi gidiyor yüküm daha bir hafifledi şimdi çocuklarıma daha çok zaman ayırıyorum onların hareketlerini kontrol edebiliyorum arslan sekiz aylık yürümeye başlamışken atahan ancak bir yaşını bitirdiğinde yürümeye başladı gayet mutlu görünüyor şuan annesi yanında sabah uyandığında anlına öpücük kondurup abisiyle güreşedebileceği zamanı var annesinin onlara istemeden çok sorumluluk yükledim galiba sürekli konuşmama rağmen ulaşamadığım zamanlar çoktu arslan a sürekli kavga ederek anlatıyordu yükses sesle konuşmaya çalışıyordu herşeyi
ama şimdi oda mutlu size göstermek istediğim bir dolu fotoğraf bir dolu hikaye var ama net yoktu kısa zamanda inşallah istediğim gibi geri dönücem sizlere okadar uzak kaldım ki
o minicik dükkanda bir hayat kurmuşum kendime işimi öylesine seviyorum ki küçük ama benim isteklerimi karşılamaya yeticek´, yettiricem bir dünya kurdum kendime orda
fazla abartmışsın kızım diyen olabilir bana uzun zaman çalışmak isteğiyle yandı tutuştu içimdeki enerjiyi sadece çocuklarımda yaşatabildim şimdi küçük bir kapı aralandı hayatımda ben okapıdan içeri girmek ve merdivenleri çıkmak istiyorum sizleri çok seviyorum ve tekrar kadınlarımızın gününü kutluyorum