Hakkımda

Fotoğrafım
izmir, karşıyaka, Turkey
Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.Hayat kısadır.Öyleyse hayatınızı sevin.Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın ve; konuşmadan önce dinleyin, yazmadan önce düşünün, harcamadan önce kazanın, dua etmeden önce bağışlayın, incitmeden önce hissedin, nefret etmeden önce sevin, vazgeçmeden önce çabalayın, ölmeden önce yaşayın. Hayat budur.Onu hissedin,onu yaşayın ve ondan hoşnut olun.

30 Mayıs 2009 Cumartesi

çilgın arslan

vallahi bugün çocukları dert etmedim bir gösteri merkezi var evin çok yakınında hergün tiyatro oluyor ama ben seneler var gidemiyorum tuttum kocamın elinden yürü dedim gidiyoruz,giyindik süslendik tiyatroya gittik gençlerin oynadığı babiller krallığını anlatan bir oyundu pek beğenmedim müziği çok vermişlerdi sahneye söyledikleri anlaşılmıyordu ama yinede çok iyilerdi taze gençler ,yeni yetmeler biz çocuklar olmadan leyleği havada görmüştük evlenirken herhal evde hiç durmazdık benim dükkanımın olmasına geç saatlere kadar çalışmama rağmen kepenk indimi sorardık birbirimize bugün nereye gidiyoruz?artık nasip nereyse sinema ,tiyatro eğlence yerleri bazen sabahlardık sabahta pörtlek pörtlek işe gelirdik yani iş yemeklerinde şu happyhours mu ?ne (doğruysa) tabii o gezgin aileden eser kalmadı pek


şuraya bakarmısınız bir saatlik oyuna ettiğm lafa bak hani başka biryere gitsek nasıl abarta abarta anlatırım kimbilir herhalde


aslında ben kendimi terfii etmiş sayıyorum o yüzden yazıyorum buraya ben şimdiye kadar çocuğumu anneme vs bırakıp markete bile gitmiş insan değildim nereye gitsem peşimde o yüzden bu aralar biryere çıkmak istemiyorum arslanı büyütürken gösterdiğim titizliği atahanda da göstermek istiyorum sonra üzülmesin miniğim artık biz büyüdük ablalar teyzeler kendi kendimize rahatça dönebiliyoruz, o kadar inatçıyızki emeklemeye bile çalışıyoruz benim büyük oğlum dokuz ayına girmeden yürümüştü miniğimi bilmiyorum artık hadi miniğim göreyim seni!
videoyürürken değil amaa yürümeden iki hafta önceki videosunu buldum arslanın babamız askerdi annaannede kalıyorduk babamıza döndermiştim koptum resmen bu video ya demişti yürüdüğü zamankilerde var ama bilgisayar değşmişti nere attım bulamadım bulunca onuda koyarım anı ölümsüzleştirelim dimi ama

27 Mayıs 2009 Çarşamba

mektuplarım yolda

bugün sabah erkenden kalktım efendime söyliyeyim evişi temizlik derken çocuklar uyndı tabii onları güzeelce doyurdum yani ben öyle istedim fakat benim minik yavru galiba tıknaz olacak bana hiç pasvermiyo yemek yedirirken adeta eyleniyo benimle canım yavrum yapma anneye böyle şaklabanlıklar güzelce ye yemeğinide kilo al demi ama sonra kızacak doktor amca bize daha aylık kontrole gitmedik ama belli çiroz gibi bişey olacak bu çocuk arslan altı aylıkken 1o kiloydu tossundu tosun miniğimin keyfi çok yerinde ama oyun oynuyo adeta benimle bu arada iki kardeş beklemediğim kadar iyi anlaşıyorlar bütün çabalarımızsonunda artık dört kişilik bir aile olduğumuzu cümle aleme kabul ettirdik

atahanı aslanla rahatlıkla aynı o dada bırakabiliyorum hatta yavaş yavaş geceleride beraber uyutmaya başlıycam arslanım buna razı tabii ama bazen uyuzluk ediyor ben odamda yanlız kalmak istiyorum diyor bak lafı nereye getirecektim yine unuttum mektuplarımı yolladım adresini verenlere diyordum huuu duydunuzmu yani daha üçgün oldu ama postacı alemi tüm şikayrtlerimi duydu herhalde ki amasyaya ulaşmış bile diğerleride en kısa zamanda ulaşır herhalde....

çocukların bazen çok güzel kareleri oluyor elimde makineyi görünce arslan hemen"anne dur bakayım nasıl çıkmış diyo höt zöt bırak makineyide devam et demi yok efendim illa o minik burnunu sokçak neyse anladı anlamadı biraz bişeyler çekebildim


videoçocuk sahibi olmanın en eylenceli yanlarından biride onların büyüdüklerini kare kare izleyebiliyor olmak heralde; geçen ay şöyle yapıyordu bu ay artık bunu yapabiliyor diyebilmek ve bunu derken yüreğinde taşıdığın sevgininde onlarla büyüdüğünü hissetmek


arslanda hasretle beklediğim hamileliği atahanda hiç beklemediğim anda kafama balyoz yemiş gibi geldiğini bahsetmiştim sevgili okurlarım burda ikinci çocuk kaygısı olanlara sesleniyorum sevemem diyebir şey yok kardeşim içinize sokasınız geliyobazen canı acır diye sevemiyosunuz bile şöyle içten geldiğince ısıra ısıra verdiğiniz eğitim konusunda size katılıyorum sanki ilkinde duyduğunuz heycan titremeyi onda duymuycakmışsınız gibi oluyor ama buda boş ,aksine ilkinden tecrübe sahibi olduğunuzdan meydanı ikinciye bırakmıyosunuz programınız dışında doktorunuzu yok ağzı sulanıyo ,kulağı yamuk gibi nedenlerden rahatsız etmiyorsunuz rabbimin izniyle büyüyo zaten gariplerim eğitim şart tabii diyorum ve ikinci çocuğunu bekleyen ve iki çocuklu tüm annelere mutlu olun mutlu olun ki mutlu çocuklar yetiştirin diyoruuum

21 Mayıs 2009 Perşembe

kadın severse


Bir adam anlatıyor ve bir avukat dinliyor:
Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim...Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.Karım , her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, 'Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri' derdi.. Öldüğünde,yedi tane resmimiz vardı.97'in bir gecesinde onu aldattım.Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece 'Biliyorum' dedi. İzmir'e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim.Fotoğraflarımıza bakıyordum yine... Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.
A.R.K.A.S.I.N. Gerisi için yılları yetmemişti.Ama sanırım 'Arkasına bak'yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım.Hiçbir şey yoktu.Sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyormusunuz,herbirinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.1997'dekiresmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.
Ve içinden şu sözler çıktı: '14 Mart1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı /Söylemene gerek yok,biliyorum...' 2002'deyiz. Onu kaybedeli 4,aldatalı 5 yıl oluyor.İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor..Sadece paylaşmak istedim.seni seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et.Çünkü;
Aşk sessiz,sevgi dilsizdir

bloglarda çok gördüm ilk okuduğumda yüreğim sancıdı ,ne kadar duygusal olmak istemesemde öyleyim kendimi alamıyorum ahhhh dedim kadın severse!

19 Mayıs 2009 Salı

hayat bazen


neden olmak istediği gibi olamazki insan neden net değildir hiçbirşey.....hani bazı kişiler vardır yapmak istediği şey okadar aptalcadır ki sen onu kırmamak adına!şöyle yapsan daha doğruolur dersin sadece fazlasını söyleyemezsin anlamaz yolu yoldur onun, belirsiz simsiyah o ısrarla o yolda gitmek ister ama senin elindn birşey gelmez ellerinden tutup yapma demek istersin yapma mahvetme kendini,ama yapamazsın herşey öyle gridir ki ona gittiği yolun siyahlığını anlatamazsın:( üzülürsün sadece....

tutmak istiyorum ellerinden tekrar başla hayata ,hayatta çok güzel şeylerde oluyor ama sen olumsuz, kötü olanları görüyorsun bırakma kendini

öyle masum öyle temiz bir hayat varki ayaklarının ucunda sana bakıyor sana yaklaşmak elini tutmak sana sarılmak istiyor ama araya öyle mesafe koymuşsun ki ordan görebildiği hayat çok farklı çok siyah sarılmak sevmek yok adeta gördüğü hayatta yanıma gel otur diyor,ama sen duymuyorsun kulaklarını tıkamışsın adeta gözlerini köretmişsin göremiyorsun

bir hayat var gözlerimin önünde bir yuvabir zamanlar sıcacık,içinde kahkahalar yükselensevgi sözleri eksik olmayan bir yuva ;anne çalışmaya başladı baba işsiz sonra babada çalışmaya başladı bir bebek var dokuz aylık öyle mutlu öyle güzel ama anne çok yorgun çalışıyor sürekli vakt yok sevecek hele konuşmaya hiç zaman yok bebek büyüyor hızla annede yavaş yavaş sıkılıyor sanki ama itiraf edemiyor, baba da çalışmaya başladı tabii güzel bir iş vakit çok ,memur adeta hepsi yorulmuş sanki hayattan en çokta hızla büyüyen bebek konuşmaya başlıyor bildiği kelimeler anne-baba ama yok onlar etrafında ,anne gezmeye meraklı giyinmeyede seviyor yaşamayı hayatı özgürce ama evde işçok temizlik yemek kocada iştah yok ne yapsa beğenmez dışarda yiyelim dese hiç istemez ev kuşu sanki işten eve evden işe sosyallik nedir bilmez borç çoook geldikçe gidiyor çok geliyor çok gidiyor anne skıkın boş geliyorhayat ona değişiklik istiyor aslında onu çok seven ve korumaya hazır bilmiyorki anlayamıyor ailesini yuvası gibi olmaz insanın ,asla olamaz anakucağı yavrusunun huzur bulduğu yuva anne kararlıdır artık bırakacak babayı ,baba anlamaz anneyi herşey normal hayat beyaz,anne sinirli,asi,kırmaya hazır herkezi.....

şimdi belirsiz gri bir hayat yaşıyor bir yakınım böyle bir hayatta buldu kendisini,zor bir hatun kararları karışık sevilmek aşığı...yorum sizin

17 Mayıs 2009 Pazar

biz yaptık, tramisu yaptık


bugün arslan ;anne!ben biraz hamur yapabilirmiyim? dedi ;onu pişirir yeriz ,sen artık yapmıyosun hep annanem yapıyor (vay tembel hatuun vaay senmisin yemek olayını annenin üzerine yıkan;bööyle suratına çarparlar adamın)
efendicağzıma hemen kendi kendime toparlan kızım sakine senin evin barkın ayrı dedim aldım pılımı pırtımı yukarı çıktım hani annemle üst üste oturuyoruz ya,geçtik oğlumla berabermutfağa hemen evde bulunan hazır keki allayıp pullayıp tramisuymuş ondan yaptık bende tramisuyu daha zor yapılıyor zannediyordum benim mağrifetli ellerimden! herzaman çıkan arslan pastasıymış oğlumla bir güzel yaptık onun tabağında fotoğrafını çekmemi arslan istedi anne ben yaptımya fotoğrafınıda benim tabağımda çek dedi tarifini ilknur cuğumdan aldım ordan bakabilirsiniz::)
sonra daa oğlumla yaptığımız tatlıyı oturup afiyetle yedik arslan kocaman kocaman dört dilim yedi tabii bir oturuşta dğil söylemesi ayıpbenim oğlum ne bulsa götürür anasına çekmiş okadar yiyosunda o yediklerinin üzerine neden sifonu çekiyosun be oğlum hani fesat biri olsa dicem fast bu çocuk yediği yaramıyo değil anam değil kafasına vur elinden oyuncağını al o cinsten benim oğlum....
bu ara bloğu fazla sallamışımmı ne birtürlü güncellemeye fırsatım olmuyor işim bitmiyor be kızlaar eşim evde çocuklar ,birde kayınvalidem de bende bir muhabbet bir muhabet!(bir kaçgündür yok ama!)fırsat bulamıyoruz birtürlü herkese vakit ayıramamki demi ama şurda gelin kaynana sohbet etçez
neyse blogdaşlarıım benimm ütüler yığınla çocuklar oynuyoken bende işimiyapayı bariiii

video

12 Mayıs 2009 Salı

mektuuuplarım.mektup isteyenler?













size yazamadığım zamanlarda mektuplarım geldi ama ben internetim olmadığından sizlerle paylaşamadım sevgili ferah feza cnım benim;sıcacık mektubun ve hediyelerin için çook teşekkür ederim;canımsın izmiri bu kadar çok sevdiğini bilmiyordum bir dahaki mektubumda sana kartta yollarım şööyle sahile saat kulesine karşı;



gönderdiğin kartlar süper nasılda uğraşmışsındır tabiiki çikolatalrın ve sakızın fotoğrafını çekemeden oğluş götürdü amaa şans parası cüzdanda,diğer hediyende buzdolabımda yerini almış bulunmakta efendiim



çok şirin dimi;)buzdolabımın üzerini boşaltmıştım bu eve geçtiğimde tekrar dolduraymaya karar verdim ne şirinlermiş unutmuşum




bir can daha sevgili aşkınay



canımsıın ne güzel şeyler göndermişsiin hepsinede teşekkür ederim tarihini görüyorsunuz ne kadar önce geldi aslında ama ben vakit bulupta paylaşamadım ;aşkınaycım oğluşununda seninde yanaklarından kocaman öpüyorum canım inşallah ortalığı toparlayıp dönebilirsin aramıza;)



en kısa zamnada cevaplarınız yollanacak kızlar bu iş benim çok hoşuma gitti posta kutusundan fatura vs. dışında sıcacık el değimiş gönlünden iki kelime kopmuş cümlelerin sarılı olduğu zarfları görmek içinde nevar acaba , diye heyecanla açmak ,evdekilerin yine mektubun var gülümsemesi beni müthiş mutlu ediyor eğer sizlerde benimutlu etmek isterseniz yollayın adreslerinizi kızlar mektuplaşalım


diğer mektup arkadaşlarım adresim yine aynı ben taşınmaihtimalim olduğundan annemlerin adresini kullanırım hep taşındım ama tesadüf annem in bir kat üstü denk geldi çokta iyi oldu çünkü eşim gidince yanlız kalıcam onun yerini kimse ttamaz ama kalabalık içinde geçirilen yanlızlık tercihimdir


buda benim ailem ;tepesinde gülü olan annem canım benim ona yakın olmam dan dolayı çok mutlu ama başına nasıl dert aldığını bil miyor tabii taşındığımızdan beri doğru düzgün yemek pişirmedim evde, hep annemdeyiz biricik annem o kocaman yüreğiyle bütün evlatlarını koruyup kollamaya çalışan hayatı tırnklarıyla kazıyarak bulunduğu konumu çoktaan haketmiş olan annem,(garip anam,çilekeş anaaam;;)

ben kaçtım arkadaşlar mektup isteyenler unutmayın adreslerinizi bırakmayı ben şimdi adresi olan herkese mekktupyazmaya gidiyorum

10 Mayıs 2009 Pazar

atahanca


çok canım sıkılıyo bugünlerde annemde benimle az ilgileniyor banada sinir geldi ama; hayatımı renklendirmem lazım tabiiki ne yaptım bana en uygun olan şeyi:)ağlama nöbetleri yaparak önce etrafımma herkesi topladım annem,ananem ,teyzemler herkez beni kucağına alıp susturmaya çalıştılar ama ben budurumun keyfini çıkarıyorum içte niçe annemde benimle ağlıyor tabii canımyaa
sonra beni benim gibi bebeklerin olduğu biryere götürdüler,onlarda çok ağlıyorlardı ama ben onları seğrederkenuyumuşum tabii okadar ağlayınca yoruldum;bide gece çok geç olmuştu;doktar amca muayne ederken beni hep güldürdü çok hoşuma gitti,annemde yaşlı gözlerle bana bakarak oda gülmeye başladı annem biraz üzüldü galiba am ben çok sıkılmıştım "anneciğim birdaha beninle ilgiyi kesme bak bozuşuyoruz "


7 Mayıs 2009 Perşembe

annesi ve minik oğlu

BİZ VE YENİHALİMİZ


kendimi dışarıattım kızlar biraz nefes almak istedi

ben geldiim

geldim gidiyorum kızlar hepinizi çok özledim yazacak çok şey var ama ben yine yoğunum misafirim gelecek gittikten sonra görüşürüz......