hani kar yağmıştı ya!

izmir de güzel bir cumartesi gününden merhaba hepinize, kar resimleri şaşırmayın sakın çocuklarımın hayatında gördükleri ilk karı ölümsüzleştirmeden olmazdı bende öyle yaptım
çok sık yazamadım bu hafta yavrum la ilgilendim biraz allahıma şükürler olsun ki o ilk paniği attık tedavi süreci devam ediyor ama ilk günkü kadar teklemiyor yavrum hatta gözlemlediğim hafta içinde sadece ik yada üç kez takıldı ondada heycanlı,sinirli,ya da üzgün değildi sıradan kendi halindde yanında kimse yoktu oyun oynuyordu....
rabbim bütün çocukların sağlıkları yerinde olsun hepsi de çok masum çok değerli.....
sevgiler.....

yaz daan kalma bir gündeee! selam millet izmir çok sıcadı:)))

eveet korktuğum gibi değilmiş başımıza gelenler bebeğimin ağzında kocaman bir bademcik ve geniz eti birleşince etkiliyormuş konuşmasını nasıl korktuuum anlatamam ben pes etmiş durumda evdeki bütün kuralları kaldırmış ve çocuklara teslim olmuştum neredeyse ,ne deseler yapıcaktım o ederece yanii

kuzuu ne var senin elinde öyle.....

biraz resim ve :(

meleklerim siz iyi olun ben rabbimden başka bir şey istemiyorum herşeyden önce sağlık versin rabbim herkese örnekler çok önümüzde

bu ara günlerim biraz yoğun çocuklarım büyüdü biraz başımı dışarı çıkartabilirmiyim acaba derken yine bir sorun:( hemde öyle böyle değil kendimi fena halde kötü hissettirecek bir sorun atahan konuşurken ufaktan kekelemeye başladı bunu yaşamak öyle kötü ki" ben üzerlerine titriyorum yavrularımın, tek başıma bir hayat mücadelesi veriyorum, ama çok mutluyum onlar benim yol arkadaşım"derken böyle bir şey yaşamak insana kendini öyle kötü hissettiriyorki insanın ilk aklına gelen "yavrum bir şeyden korku ve ben yanında değildim"oluyor amma velakin uzmanlara göre de hiç bir kekemelik korku yada üzüntü sonrası ortaya çıkmaz zaten olması gereken bir şeyi tetikler sadece diyorlar

pazartesi doktora götürcem ama o kadar endişeliyim ki forum da bir anne kekeleyen kızına bakarken ağladığını yazmıştı evet öyle zor ki bülbül gibi şakıyan çocuğunun bir anda teklemeye başlaması rabbim daha beterinden korusun:(

:((((((

sen atakan'ın annesisin!

herkes bukadar seferber olmuşken gamze için ben farklı bir post yazamazdım

seni tanımıyorum gamze tanımam da gerekmez bir annenin sessis çığlığısın sen yaşamak istiyosun yavrun için ,çok sevdiğin eşin için ben senin için öyle yürekten dua ediyorum ki tesadüfen gördüm bloğunu ama içim acıdı göz yaşlarıyla okudum seni hissettiklerini bak hepimiz yanınızayız senin sen de kendini güçlü hisset artık ve dua et rabbim senin yanında ,ben yanındayım eğer yakında olsaydın inan elini tutmak için gelirdim yanına hadi kalk artık derdim kalk topla kendini iyi haberlerini takip edicem inşallah.

help help

bir program hazırladım çocuklara onlar büyüyorlar ve yaşlarına uygun eğitim almaları gerek. ama ben öyle yoruldum ki şimdiden bugün perşembe ve ben out oldum.

sabah arslan okula gönderdikten sonra ev,iş ,yemek derken 10:30 oluyo atahan la birlikte etkinlik yapıyoruz mesela bugün fotoğraf makinesi yapmak istedi ilginç bir şey yaptı kağıtları kesti boyadı

yapıştırdı rulo haline getirdi fotoğraf makinem annemlerde kaldığı için foto yok ama yaptığımız etkinlikler kolaj halinde yayınlıcam. etkinlik kısa sürüyor tabii çabuk sıkılıyor çünkü.

bittikten sonra ingilizce şarkılar dinletiyorum ona ve şu şarkıyı çok seviyor birde B-I-N-G-O deyip duruyor ve dinlerken zevk alıyor.

ama arslan o okadar zorsun ki bebeğim sanki herşeyi biliyormuşçasına öğrenmemek için uğraşıyorsun ona kartlar hazırladım resimler çizip altına ingilizce isimleri olan kartlar oyun oynayalım dedim ben söylicem siz tekrar ediceksiniz! amma velakin 15 dakika zor dayandı arslan birde akşam denicem uyumadan önce şimdi okuldan geleli bir saat oldu zihni yorgundur belki

bu konuyla ilgili tavsiyelerinizi bekliyorum....

arslan şimdilik zafer senin ama bunun yarınıda var:=)))

biz şimdi biraz hava alalım açık hava da belki kendimizi iyihissederiz.(bizim durumumuza bu başlık uygun olur diye düşündüm)

bir kucak dolusu sevgiler hepinize:)

asya beni öptü!

kuzu arslan:

-okulda ben blok yapıyorum asya hep bana bakıyo!

annesi:

-arkadaşın yavrum bakabilir tabikii sinirlenme sakın okulda(zira sinirleri alınmış anneden oğluna verilmiş kontrol etmek bazen zorlaşıyor)

kuzu arslan:

-hayır anne!asya bana aşık hep bana bakıyo,bazen ben kafamı çeviriyorum yanağımı öpüyo,

annesi:

-(anne kıkırdamaktan konuşamaz)

kuzu arslan

-kız resmen bana aşık anne! sen okula geldiğinde kulağına ne söyledi senin!

annesi:

-arslan çok yaşıklı dedi.

kuzu arslan

-bana da söyledi anne seni seviyorum dedi

annesi:

-sevmek güzel şey annecim tadını çıkar sende, asya'yı seneye göremeyebilirsin

atom karınca bir fransız dük edasıyla gelir elindeki oyuncağı alır ve kuzu arslanla kavgaya tutuşurlar.

....

..................

......

ben onları ayırmaya gidiyorum millet...;))))

oyuncak hikayesi

“Gösteri bitti” diyor yaşlı palyaço.

“Fakat size söyleyeceğim bir iki şey daha var. Oyuncaklar ve çocuklar için çok önemli şeyler. Uzun zaman önce, çocukları çok seven bir marangoz yaptı beni. Çalışırken her zaman çocukları düşünen ve bütün sevgisini oyuncaklara aktaran bir marangoz. Oyuncaklar da marangozdan aldıkları sevgiyi, kendileriyle oynayan çocuklara verirlerdi.

Ama artık, oyuncaklar fabrikalarda yüzlerce, binlerce sayıda üretiliyor. Tamamen sevgisiz. Böylece onların da çocuklara verecek sevgileri olmuyor. Çok yazık tabii.”

oyuncaklar öyle kötü girdi ki çocukların hayatına aslında sırf bu konunun basında fazlasıyla yer almasını insanların çocuklarına kendi elleriyle yaptıkları oyuncakların dışında hiç bir şeye el sürdürülmemesini istiyorum, bu kadar çok oyuncakçı reklamı varken imkansız dimi

ben yusuf arslana bu konuyla ilgili çok ciddi bir konuşma yaptım ve artık oyuncaklar hayatımıza girmiyor onlar hayal güçü ne kadar değerli dinlerken eğleniyorum atlı süvariler,yanında gezen adamlar bir takım belli belirsiz kişiler

binlercesi aynı anda üretilen soğuk fabrikalrdan çocuklarımızın ellerine gelen o nasıl bir plastikten yapıldığı belli olmayan oyuncaklar keşke o eski oyuncakçı dedelerimiz olsaydı mahalle başlarında da binlerce emekle bize yeniden oyuncak yapsaydı

ben çocukken anneanem bez bebek yapardı bende makaralardan araba yapardım kendime nekadar eğlenceli dimi bizler hayallerimizi unutmadan büyüdük ama çocuklarımız!onları yetiştirmek o kadar zor ki (çok sık kullarınırım bu lafı)onlar bembeyaz birer sayfa biz yazılar yazıyoruz ve yazdık larımızı kendimiz okuyoruz belki kendime çok yükleniyo olabilirim ama çocuğumun yaptığı her hatadan kendimi sorumlu tutarım ve hergün yenilenmek, gelişmek için çabalarım ki onlara daha fazla şeyler öğretebileyim diye....

mumuk oyuncakçıda kitabımızın adı netten okudum ama daha elime almadım kitabı.okuyunca sizde bana hak vericeksiniz !

siz çocuklarınıza ne tür oyuncaklar alırsınız?